Mijn ogen nog half op droomstand.

Met mijn ogen nog half op droomstand, genieten mijn blote voeten van de vele zandkorrels die zachtjes rond mijn voetzool krioelen. Ze laten mij voelen dat ik toch echt op een strand sta. Wachtend aan een bar met mijn haren in de wind en de zon lichtjes brandend op mijn kuiten.  Die heerlijke ice latte Machiatto glijd in gedachten al over mijn  tong die zich verlekkerd op het smaakfestijn. 

Mijn ogen ontwaken  uit hun halve droomstand en hun blik staart recht vooruit naar het keukenraam waar de stromende regen als een waterval naar beneden vloeit. Alsof het huis door de auto wasstraat rijd. 

Ik besef dat ik niet op het strand sta maar aan het aanrecht op mijn eigen keukenvloer die zich voelbaar wat genegeerd heeft gevoeld de afgelopen dagen. 

En weet je wat nu zo fijn is? 

Dat het me helemaal niets doet. Ik haal mijn schouders op en voel mij helemaal zen en sta voelbaar nog steeds op dat strand. 

De halfvolle melk geeft niet het gewenste schuimeffect, dan maar een barista die aan het prille begin van haar carrière staat. Met een bord vol bobo’s hagelslag loop ik door het zand naar de woonkamer. 

Ik wurm mij tussen poppy die haar relatie met iPad aan het onderhouden is en Tommy die in uitgestrekte houding zo lang is als een labrador. 

Het ultieme vakantiegevoel ervaren op je eigen bank is zaligmakend. 

En niet de behoefte voelen om maar iets uit te voeren is werkelijk bevrijdend. 

Christiano Ronaldo laat mij genieten van zijn docu op Netflix. Als je spreekt over uitersten en toch ook weer niet. Familie en vrienden zijn ook voor hem heel belangrijk en hij heeft veel tijd nodig voor zichzelf omdat zijn leven al zo hectisch is. De drive die deze jongeman heeft om de beste te zijn in zijn vak is echt inspirerend. 

Wat weerspiegelt dat in jou vraagt mijn inner spiegeloog? Nou, meters maken met schrijven en vooral genieten van het moment. Niet teveel met die vishengel in de toekomst lopen fantaseren maar lekker schrijven als ik daar zin in heb, vol overgave. Een bal scoor je namelijk alleen in het moment. Dussssss 

Inmiddels sta ik weer aan het keuken aanrecht, mijn haren waaiend voor mijn ogen, de zon inmiddels flink brandend op mijn kuiten en een vrolijk muziekje op de achtergrond verraad dat poppy nog steeds een spelletje speelt op haar iPad. 

Het ontbijt kommetje van poppy, waar eerder choco schelpen hebben gezwommen in het melkbad wordt nu ingeruild voor een heerlijke geroosterd tosti’tje gepresenteerd op een Hawaïaans bord. 

En zo kachelen wij de dag door in een slakkengang. 

In – slowmotion – zwaaitjes – van – de – met – trots – traagste – slakken – van – de – hele – wereld …………… 🐌 🐌🐶💓

Dahaaaaaaaaaag 👋☺️

Plaats een reactie