“Ik vind die persoon saai”.

         “Dat kind is zo luidruchtig”.

“Die mevrouw ziet er altijd slonzig uit”. 

                         “Die meneer zegt nooit      gedag als hij zijn hond uitlaat”.

Allemaal gedachtes die er voor mij steeds minder toe doen. 

De songtekst “ik stond erbij en ik keek ernaar” danst met mee. 

Deze gedachtes zijn als het ware het montuur van mijn bril. Ze hebben een kader nodig om de wereld te kunnen zien en om hun identiteit te waarborgen. 

Onze gedachtes zijn niet dé waarheid maar onze waarheid. 

We bepalen zelf wat voor ons waar is en wat niet. 

Mijn innerlijke dialogen over dit onderwerp fascineren mij mateloos vandaar deze sharing. 

Ik kwam dus laatst een man tegen die net als mij, zijn hond uitliet voor een sanitaire tussenstop. 

Ik zei vriendelijk gedag en deze meneer zag geen enkele behoefte om te reageren. Hij keek mij wel aan. 

Mijn inner buddha lachte in stilte als een boer met kiespijn of meer als een schaap die in zijn gemekker bleef hangen. 

Beetje awkward voelde het wel. Het duurde gelukkig maar even. Daarna zuchtte de Buddha in mij en knikte in gedachten liefdevol naar deze man die inmiddels al het hoekje om was. 

Er kwam op dat moment een lied in mij op die ik hardop liep te zingen. Jammer dat ik het niet opgenomen had want het kon best wel eens een hitje worden. Gniffel gniffel. 

Het is maar net welke gedachte jij het podium van de waarheid geeft Janine. [knipoog]

Deze onbekende man is wie hij is. Dat hij een hond heeft wil nog niet zeggen dat hij sociaal moet zijn. Misschien wil hij het heel graag maar heeft hij meer tijd nodig om te socialiseren als zijn hond? Of misschien boeit het hem echt niet of vind hij mij vreemd omdat ik hardop in mijzelf zing als een wannabe rapper.

Het antwoord willen weten hoef ik eigenlijk niet. 

Het is oké om te zijn zoals je bent. 

Mijn oordeel over de ander zegt alles over mijn bril waardoor ik kijk, 

Mijn oordeel zegt alles over de kapstok waar ik mijn “zijn” aanhang. 

Snappen jullie mijn zinnen nog? 

Het iets vinden van mensen kost mij voelbaar energie die ik liever verbruik aan iets waar mijn hart blij van wordt. 

Iedereen laten zijn is een van mijn thema’s. 

Iedereen zijn of haar zoektocht gunnen klinkt ook fijn. Gewoon lief zijn, voor jezelf en voor de ander.

Niet lief zijn voor een ander weerspiegelt het niet lief zijn voor iets in jouw eigen schaduw. 

Waar kwam deze zin vandaan Janine? Geen idee. Queen intuition staat nu aan het stuur. Alleen deze boot vaart niet meer zo snel. De motor is leeg. Dat krijg je als je in de nacht doorvaart hè. 

Ik ga mijn boot maar is aanmeren in haar veilige haven. 

Gordijntjes dicht en even rusten voordat de zon opkomt. 

Dag gedachten, 

Dag iedereen, 

Morgen weer een frisse dag waar ons zonnetje altijd weer schijnen mag. 

☀️