Japanse avond. Zomaar. 

Omdat dat leuk is. 

Eten koken is voor mij geen vanzelfsprekendheid. ‘T is dat het erbij hoort en omdat onze maagjes tegen een uur of zes gaan knorrepotten.

Dat Stella-Poppy cordon blue nog kan zien is een wonder en dat ze nog steeds de gekookte groentjes van hak slikt, bijzonder. De variëteit in mijn maaltijden is, hoe zal ik het liefdevol uitdrukken, bescheiden? [🐸]

En ik omarm deze bescheidenheid maar tegelijkertijd help ik haar voor wat inspiratie. Het plan is om maandelijks  een thema avond te organiseren waarin ons huishouden betovert wordt door de sfeer van een land en uiteraard transformeren de gerechten en onze outfits met liefde mee. 

Deze avond galmde, tot saaiheid nog aan toe, een traditionele Japanse dwarsfluit op de achtergrond. Je werd er slaapverwekkend zen van. 

We aten in kleermakerszit met onze bibs op poefjes aan de lage tafeltjes in de woonkamer. 

Uche uche, doen wij dat niet altijd Janine? Klopt. De eettafel in de keuken is meer een sierstuk slash verzamelplaats voor artikelen die elders behoren. 

Ik heb de opsomming die ik hier eerder neergeschreven had maar even gewist want ik wil ietsje minder afdwalen dan ik normaliter doe.

Dussssss…

Japanse avond. De start van een wereldreis is gemaakt. 

Alle landen bezoeken is allemaal lastig in deze tijd en de spaarpot wordt er mager van dus wij verwelkomen de wereld in huis en vullen wij onze maagjes met al het lekkers wat de wereld te bieden heeft. 

Dat lekkers moet nog blijken maar de intentie van ons nieuwe ritueel is geboren, wie doet er mee? 

さよなら

Sayonara! 

       🎎

       🙏🏻