Ga je even je fiets binnenzetten, spot mijn oog een zwart bolletje wol in de verte. Mijn nieuwsgierigheid maakt dat ik er toch even heen trippel en voor je het weet zit je met een vogel te buurten midden in de nacht.

“Noem mij maar een dorpsgek”, grinnikt mijn inner self die haar vriend Carl Jung het volgende in haar oor hoort fluisteren:

“To be “normal” is the ideal aim for the unsuccessful, for all those who are still below the general level of adaptation”.

[vertaling Please: “Normaal” zijn is het ideale doel voor de niet-succesvolle, voor iedereen die nog onder het algemene aanpassingsniveau zit]

Het klinkt wel erg betweterig zegt mijn kritische tante vernuft, alsof deze Carl Jung zichzelf heel wat vind maar ik weet dat meneer Jung dat helemaal niet zo bedoelt.

Hij bedoelt gewoon dat normaal zijn niet bestaat, punt. Haha Dat is iets wat het hoofd ooit bedacht heeft.

Lalalala,

Ik heb dus al drie uur geslapen en hield even een nachtelijke tussenstop. Ik ga weer verder maffen, daar waar ik goed in ben.

Truste,

Liefs,

Janine