Ons hart klopt vol verwachting en niet alleen omdat de Sint in het land is. Ik zou het blijde nieuws wel van de daken willen schreeuwen.

De poppen van Stella-Poppy zullen het straks met wat minder aandacht moeten doen. Of misschien legt ze de kleine wel in het poppenbedje en mag hij meedoen met het thee kransje op de zondag ochtend. 

Als ik er al aan denk, voel ik een warm deken over mij heen vallen. 

Stella-Poppy gaat hem vast overladen met kusjes want die meid heeft zoveel liefde te geven. In gedachten zie ik haar al rondlopen met één hand bij zijn nekje en haar andere hand onder zijn bibs. 

En plotsklaps fliederflats plast hij dan per ongeluk tegen haar aan. [gniffel gniffel] 

De nachten zullen misschien korter worden in het begin. Gelukkig kan ik mijn gapen verschuilen achter Monsieur mondkap. En Stella-Poppy zal misschien wat vaker op standje neutraal staan in plaats van versnelling 1. 

Het zal op onverwachte momenten naar poep ruiken of staan we met onze handen in het haar maar hell yeah of beter gezegd heavenly yes,wat hebben wij zin in jouw komst.

Dat kleine bonkje liefde waarvan wij de naam al weten. 

Je bent zo gewenst.

Dus zijn wij wat minder bereikbaar in de toekomst (als we dat niet al waren) dan weten jullie bij deze waarom. 

Dan zijn wij hoogstwaarschijnlijk lekker aan het wandelen door de Chaamse bossen met onze, jawel, 

trouwe viervoeter, 

Parson Russel Terriër, TOMMY. 

Wil je hem komen bewonderen, 

Kom gerust langs en eet gezellig een beschuitje met blauwe muisjes mee 😉 

Happy weekend!