39.

Ik ben mijzelf steeds meer bewust dat ik soort van gestopt ben met vergelijken.

Mijn schouders voelen meer ontspannen, zucht. 

In stilte beseffend 

Wat voelt deze fase bevrijdend. 

Ik hoef niet meer naar anderen te kijken. Met hoe druk zij het hebben of meten met hoe succesvol zij zijn,  

Er zijn mensen die vinden netwerk borrels nou eenmaal fijn. 

Er zijn vrouwen die met succes hele familie weekschema’s bijhouden

En er bestaan mensen die hun vrije weekend aan familie en vrienden besteden.

Leven en laten zijn

Wat mensen niet weten dat ik eigenlijk helemaal niet zo sociaal ben 

Het liefst zit ik in mijn eigen wereld en ben ik als een sherlock homes al het materiaal aan het verzamelen wat ik moet weten tijdens mijn levenstocht hier op aarde. 

Alleen is deze sherlock homes zo nu en dan zijn vergrootglas kwijt of ligt zijn pak nog op de strijkstapel en lijkt het personage wat te verdwalen in het bos. 

Ben ik egoïstisch? Nee, ik geef gewoon ruimte aan waar ik mij fijn bij voel. 

Het gevoel mijn contacten te moeten onderhouden heb ik door Corona wat los kunnen laten. 

Ik had amper in de gaten dat ik altijd naar iedereen heen reed maar nooit mijn eigen voordeur voor de ander opendeed? 

Ik slaak een zucht.

Ik ben opgelucht 

Niet meer moeten maar gewoon mij zijn.

Het lijkt zo makkelijk maar deze zoektocht ging gepaard met pijn. 

Hoe jezelf zijn in een wereld die door draait.

Waar iedereen rechts of links zwaait. 

Zoveel mensen, zoveel unieke maar ook zoveel kuddegedrag.

En dan die media, wat een gelach 

Noem mij maar raar maar ik doe niet mee aan kranten lezen en politieke debatten. 

Niet omdat ik dom ben maar ik ben niet gemaakt om dit te willen vatten. 

We zijn allemaal zoekende in deze snelle wereld. Naar mijn idee zijn wij hier om lessen te leren en om deze te delen in ons levensdoel maar soms raken we zo van onze kern af en schreeuwt de wereld om een halt. 

Stop met om je heen kijken. Loop in plaatst daarvan bij jezelf naar binnen. 

Dat voelen is waar ik op doel. 

En beseffen dat wij allemaal in dezelfde zee zwemmen. Veel meer verbonden dan wij denken met onze schattige onwetende hoofdjes. 

Wat een paradox 

Dat hoofd.

Die denkt omdat hij zich boven het lichaam bevind, dat hij alles weet over ons zijn. 

Maar hij leeft in de wolken en het hoofd aan de regie zorgt voor veel pijn.

Voor veel pijn in de wereld. 

Veel angst wordt er gezaaid.

Vergeleken en bekeken en veroordeling alom. Terwijl veroordelen alles over jezelf zegt, 

Jouw werkelijkheid is een weerspiegeling van je gedachtes. Niet dat je gedachtes verkeerd zijn maar laat ze meer in gesprek gaan met de taal van je lichaam.

Ons lichaam wordt omsingeld door zijn eigen unieke energieveld. Ons lichaam wandelt in onze ziel.

Lalalalala

Zo, zware Harry… 

Weer klaar om met je voeten in het zand te landen?