MOE, MOE, MOE  

Wat een gedoe 

Ik zwaai je ff naar opzij

Jou wil ik er niet bij 

MOE, MOE, MOE

Wat een gedoe 

Ik wil door, ik wil vooruit 

Hoe harder ik wil,

Hoe meer tijd ik verspil 

Jezelf in de weg zitten omdat je zo moe bent,  

Kent iemand dat? 

Dat je honderd en één dingen wilt doen en een uur later zit je nog op je gat

Ik geef het op, 

Ik geef eraan toe 

Ik praat lief tegen mijzelf en zeg 

 “oké, Janine, je bent moe” 

Zucht

Ga even liggen en geef je lijf, dat schreeuwt om aandacht, de rust

Omarm dat oncomfortabele gevoel en zak maar eens fijn in dat moe zijn

Waarop mijn mondje geeuwt 

Aaaaaaahhhhhwww

Even niets moeten, 

We moeten altijd zoveel

althans dat moet ik van mijzelf

Vanbuiten lijk ik kalm maar van binnen ben ik één grote onrust die alle kanten op vliegt. 

Niet weet hoe ze moet landen in een hangmat dat haar haar lijf ten ruste wiegt. 

Inmiddels ben ik aan het leren te accepteren dat mijn lijf wel degelijk tegen mij spreekt. 

Mijn hoofd is een eigenwijze troela die mijn welzijn soms vergeet. 

In rust nemen zit weerstand maar het wil mij iets vertellen. Dat ik mag leven in flow en niet hoef te versnellen.

Door mijn leergierigheid loop ik mijzelf wel eens voorbij. 

Naast opvoeden, huishouden, werk en studie verslind ik boeken en online cursussen die mij zogezegd rust gaan bieden.

Hilarisch wat een paradox, zegt de betweter in mij.

En van lijstjes ga ik huilen.

Ik wil mij het liefst achter de georganiseerde troelala’s verschuilen. 

Weerstand hebben tegen een voorspelbaar georganiseerd leven. 

Maar ho janine, dat gaat juist jou heel veel geven.

Van Lijstjes krijg ik eczeem maar ik moet toegeven.

Dit is wel een oplossing voor dat probleem  

Dit is mijn mantra ten tijde van het moe zijn:

“Zet je hoofd uit en laat je hart je leiden, 

probeer die strenge gedachtes te vermijden

Zwaai ze uit en verwelkom liefdevol, 

strelende woorden want deze spelen een belangrijke rol

Een rol voor het vervullen van liefde voor jezelf,

Liefde voor jezelf voelt in het begin net als staken

Even niets met de buitenwereld te maken,

Ho! Halt! Ik doe even niet mee! Ik wil mij-tijd en magazines lezen op de plee”

zoiets, dus dat.

Omarm je vermoeidheid